Prodaja tinejdžera ruši srpski fudbal
Da li ste se ikada zapitali šta bi ostalo od srpskog fudbala da su Dragan Džajić, Dragoslav Šekularac ili Momčilo Vukotić otišli u inostranstvo sa 20 godina? Danas bismo govorili samo o njihovoj cijeni, ne o ostavštini. U vrijeme kad su granice bile zatvorene, tribine su bile krcate, tereni puni ideja i majstorskog umeća. Danas su granice otvorene, ali tribine prazne, a klubovi žure da unovče mlade talente.
Čekanje je često donosilo kvalitet: igrači su sazrijevali pred očima publike. Kasnije je granica spuštena pa smo Piksija, Savićevića i Mijatovića gledali kraće, ali dovoljno dugo da postanu majstori. Sada se tinejdžeri prodaju čim zaigraju za seniore, a klubovi to pravdaju modernim vremenom i trenutnom likvidnošću.
"Ovo nije Jugoslavija od pre 60 godina, ovo su moderna vremena, a vrijeme je novac." Tačno. Ali da li sve mora da se unovči odmah? Prema istraživanju CIES, samo Kanada je od 2016. izvezla više igrača mlađih od 20 godina od Srbije. Prodaja mladih donosi prihode, ali i prazne tribine, siromašno takmičenje i gubitak dugoročne vrijednosti. Možda je vrijeme da u Superligi prioritet ponovo budu strpljenje i razvoj mladih igrača.
