Žalfija (Salvia officinalis) — moćna lijekovita biljka

Žalfija (Salvia officinalis) je tradicionalna lijekovita biljka cijenjena zbog protivupalnih, antimikrobnih i antioksidativnih svojstava. Žalfija liječi upale grla, pomaže kod iritacija i često se koristi u preparatima za unutrašnju i spoljašnju upotrebu. Preparati od žalfije primjenjuju se kao infuzi, tinkture, ekstrakti, tablete, ljekovite vode i mješavine čajeva.

Stručnjak dr sc. Marko Lj. Nestorović, muzejski savetnik botaničar-herbolog, ističe primjenu žalfije kod problema sa varenjem i oralnim infekcijama:

- Infuza i lekovite vode vrlo često se koriste kao pomoćna lekovita sredstva za ispiranje usta i grla kad nastanu upale desni i sluzokože usne duplje, upale krajnika i katari grla, jer su to dobra i bezopasna sredstva koja jačaju sluzokožu i deluju antiseptično. Takođe, koriste se i za ispiranje čireva i gnojnih rana - objašnjava dr Nestorović.

Žalfija također olakšava bronhijalne tegobe, doprinosi u liječenju reumatizma i gihta i nalazi primjenu u prehrambenoj i kozmetičkoj industriji.

- Žalfija se koristi i za lečenje poremećaja metabolizma, regulisanja izlučivanja znoja i čišćenja organizma od štetnih materija. Kod osoba koje se malo znoje žalfija pospešuje lučenje znoja, a kod osoba koje se mnogo znoje sprečava prekomerno znojenje - ukazuje dr Nestorović.

Za lijekovite svrhe koriste se sušeno lišće i etarsko ulje. Stručnjak napominje:

- U lekovite svrhe koristi se osušeno lišće i etarsko ulje žalfije. Ubrano lišće treba odmah sušiti u hladovini na promajnom mestu ili sušari. Pravilno osušeno lišće je aromatično, gorkog i oporog ukusa. Osušeno lišće čuva se u papirnim vrećama na tamnom i hladnom mestu - savetuje dr Nestorović: - Etarsko ulje se dobija destilacijom lišća ili čitavog nadzemnog dela pomoću vodene pare. Glavni sastojci etarskog ulja su cimol (oko 15 odsto), tujon (oko 50 odsto), pinen, borneol, kamfor.

Porijeklo i osobine

Žalfija je mediteranska biljka koju ljudi koriste više od dvije hiljade godina. Uzgaja se širom Evrope i Sjeverne Amerike, uspijeva na sušnim, krečnjačkim i kamenitim terenima i često se sreće u Srbiji. Kao višegodišnja polubuskva dostiže 20–70 cm, ima sivkasto maljav list i cvjetove bijele, roze ili ljubičaste boje koji cvjetaju krajem proleća i početkom ljeta.